Gelukkig

Mijn moment van geluk op een zondag in mei. De zon schijnt, weer om er op uit te gaan. Ik wandel langs de IJsseldijk, de zon in mijn gezicht, en ik geniet van de weidse en verstilde groene ruimte om me heen. Ik voel me gelukkig. Er zijn veel wandelaars. Er zit een vrouw op een bankje, met haar gezicht naar de zon gekeerd. “Kijk” denk ik “die vrouw geniet ook van de zon. Alle mensen snakken naar zon en mooi weer.” En met dat ik dat denk, besef ik dat mijn waarneming wordt gekleurd door mijn eigen gemoedstoestand.

Waarneming

Mijn moment van geluk kan de feitelijkheid vertroebelen. Mijn waarneming beïnvloeden. Want wat neem ik nu feitelijk waar? Er zit een vrouw op een bankje. Dat is het feit, niet meer. Er kunnen zich honderden situaties voordoen in haar leven waar ik geen weet van heb. Waarom zit ze daar? Geniet ze van de zon, is ze ook net als ik gelukkig met dit moment, of zit ze er omdat ze juist heel ongelukkig is? Misschien eenzaam, alleen gelaten, rouwend om een geliefde, verlangend naar contact met iemand anders. Naar iemand die luistert. Misschien zit ze er juist om even alleen te zijn,de rust zoekend omdat haar leven vol is van klaar staan voor anderen. Een drukke baan, een druk gezin, mantelzorg en overbelast.

Aannames

Wat kom ik dit vaak tegen in mijn coachpraktijk. Dat de cliënt meent te weten wat anderen over hem of haar denken. Vaak in negatieve zin. En dat is van invloed op het zelfbeeld en gedrag. Hoe bevrijdend is het als daarover bewustwording ontstaat. Dat is een stap naar zelfbewustzijn.

Al mijmerend ben ik doorgelopen. Ik kijk nog even achterom. De vrouw zit er niet meer.

Vragen?

Heb je vragen over wat wij voor jou kunnen betekenen? Neem dan contact met ons op en zet een stap in de goede richting!